บันทึกลับคนหนังสือ รักเราไม่เก่าBlogเราไม่ร้าง...

ได้อ่านหนังสือเล่มหนึ่งที่น่าสนใจดี ชื่อว่า "The White Castle" ของ Orhan Pamuk เจ้าของรางวัลโนเบล สาขาวรรณกรรม รู้สึกว่าอู้...นี่มันไม่ใช่เรื่องอย่างที่เราเข้าใจเลยนี่หว่า คือพล็อตเรื่องตอนแรกที่เราอ่านจากปกก็คือเป็นเรื่องในยุคกลาง พระเอกเป็นหมอชาวเวนิชที่ถูกโจรสลัดเติร์ก (ตุรกี) จับตัวไป ทำให้ต้องจากบ้านจากเมืองรอนแรมจากนางที่รักไปอยู่ใต้อาณัติของพวกมุสลิม อ่านเท่านี้ก็นึกว่าจะเป็นเรื่องแนวผจญภัยที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น แต่เหอๆ อ่านไปได้ถึงบทที่ 5 นี่มัน...หนังสือเกย์นี่หว่า...เปล่านะ อย่าเข้าใจผิดว่าเราเป็นพวกแอนตี้เกย์ เราว่าพวกนี้น่ารักดี คุยสนุก แต่หนังสือมันผิดคาดอ่ะ งงเป็นไก่ตาเหล่ไปพัก...แล้วก็อ่านต่อ...

 เรื่องเริ่มที่แพทย์ชาวเวนิชหนุ่มรูปหล่อ (มั้ง) ที่กำลังจะแต่งงาน แต่พอดีมีเหตุให้เดินทางเลยขึ้นเรือไปและแล้วก็โดนปล้นโดยโจรสลัดชาวเติร์กกลางทาง ระหว่างนั้นก็ถูกนำไปเป็นทาสทำงานอดมื้อกินมื้อ แต่พอดีว่าเป็นหมอเลยถูกปฏิบัติดีหน่อยเพราะพวกตุรกีใช้ให้รักษาคน ระหว่างนั้นก็มีขุนนางหนุ่มหล่อชาวเติร์ก (เหอๆ) ที่โชคชะตาเกิดเล่นตลกเพราะดันหน้าตาเหมือนพระเอกอย่างกะแกะมาพบพระเอกเข้า เลยขอสุรต่านเป็นผู้ดูแลพระเอกเอง โดยให้เป็นคนรับใช้และครูสอนวิทยาศาสตร์ให้เขา

แรกๆเจ้าหนุ่มแขกคนนี้ก็สนใจใยดีพระเอก เรียกว่าไม่ห่างกันเลย แต่หลังๆเริ่มดัง เป็นที่ถูกพระทัยของสุรต่าน เลยไม่เห็นหัวพระเอก ทำให้พระเอกเศร้า ซึม เซ็งคนเดียว แต่พอถูกสุรต่านเขี่ยถึงไอ้หนุ่มแขกก็กลับมาตายรัง จนกระทั่งมีคนเสนอผู้หญิงมาให้แต่งงาน มานก็ไม่เอา ด่าไล่อีก ถึงตรงนี้นึกว่าจะจบแบบแฮปปี้ดี้ด้า แต่ปรากฏว่าไอ้หนุ่มแขกมันดันโดนเรียกตัวกลับไปทำงานให้สุรต่านอีก แล้วโรคอีโก้ก็กำเริบ ไม่เห็นหัวพระเอกอีกครั้ง คราวนี้พระเอกซึ่งอยู่กินกันมาเป็นสิบปีคงน้อยใจหรืออะไรก็ไม่รู้เลยหนี ไอ้หนุ่มแขกก็ไปตามล่ากลับบ้านมาจนได้

ความฝันของไอ้หนุ่มแขกคือการได้ไปตะวันตกเพราะเบื่อโลกมุสลิมที่ไม่เปิดกว้างให้วิทยาศาสตร์ มันจึงปลอมตัวเป็นพระเอกแล้วกลับเวนิสแทน ส่วนพระเอกก็เลยต้องสวมรอยไอ้หนุ่มแขกและแต่งงานมีลูก แต่ในใจก็ยังหวลคิดถึงวันหลังของเราสองอยู่ดี...จบแบบนี้ล่ะ อ่านแล้วงง เรื่องไม่ได้บอกชัดๆหรอกนะว่าสองคนนี้เป็นแฟนกัน แต่อ่านแล้วมันรู้สึกได้อ่ะว่าผูกพันกันลึกซึ้ง..วี้ดวี้ว ว่างๆหามาอ่านกันดูนะ